اساتید گرامی سرکار خانم فاطمه ابوالحکیمی و حجت الاسلام والمسلمین قاسمی و حجت الاسلام والمسلمین دهستانی

و

طلاب گرامی خانم ها توکلی ، استاد باشی ، رفسنجانی ، رجبی ، دهستانی ، بابازاده ، میرعلمی ، دهقانزاده ، حسینی ، تفکری

چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آفرینش

و چه اندازه عجیب است روز ابتدای بودن

و چه اندازه شیرین است ، روز میلاد فرزندتان ،

میلادش مبارک

تولد نوگل زندگی شما در سال 94-93 مورد امتنان ما حوزویان است ، تبریک ما را پذیرا باشید .

رمضان از مصدر «رمض» به مفهوم شدت گرما و تابش آفتاب بر رمل… معنا شده است. انتخاب چنین واژه ای به راستی از دقت نظر و لطافت خاصی برخوردار است چرا که سخن از گداخته شدن است و شاید به تعبیری دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بی امانش، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش می باشد، عطشی ناشی از آفتاب سوزان یا گرمای شدید روزهای طولانی تابستان و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشی که پیوسته می گدازد و سوزشش به راستی جبران ناپذیر است. در مقایسه این دو سوزش، دقیقا ً رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب، تشنه تر می گردد وهرگز به یک جرعه بسنده نمی کند و پیوسته آدمی را در تلاش خستگی ناپذیر جهت ارضای تمایلات خود وا می دارد.
آمد رمضان و عید با ماست
قفل آمد و آن کلید با ماست
بربست دهان و دیده بگشاد
وان نور که دیده دید با ماست
آمد رمضان به خدمت دل
وان کش که دل آفرید با ماست
در روزه اگر پدید شد رنج
گنج دل ناپدید با ماست
کردیم ز روزه جان و دل پاک
هر چند تن پلید با ماست
روزه به زبان حال گوید
کم شو که همه مرید با ماست
چون هست صلاح دین در این جمع
منصور و ابایزید با ماست

مولانا

عطر انتظار
گرچه خسته ام گرچه دل شکسته ام باز هم گشوده ام دری به روی انتظار ،تا بگویمت هنوز هم به آن صدای آشنا امید بسته ام .
ای تو صاحب زمان ؛ای تو صاحب زمین ؛دل جدا زیاد تو ،آشیانه ای خراب و بی صفاست .یاد سبز و روح بخش تو ،یاد لطف بی نهایت خداست ،کوچه باغ سینه ام ای گل محمدی به عطر نامت آشناست .آن که دربی تو نیست کیست؟آن که بی بهانه تو زنده است در کجاست ؟
ای کرامت وجود ،باد غربتی که می وزد به کوچه های بی تو ،بوی مرگ می دهد بوی خستگی ،فرسودگی ،کوچه ها در انتظار یک نسیم روح بخش ،یک بیام آشنا و دل نواز سینه را گشوده اند .کوچه های ما همیشه عاشق تو بوده اند .
سینه ام آشنا ی نعمت غم است گر هزار کوه غم رسد هنوز هم کم است از درون سینه ام ناله های مرغ خسته ای به گوش می رسد بال های زخمی ام نیاز مند مرهم است .
صبح گاه جمعه ها آفتاب یاد تو زند به های ما طلوع می کند . آن که شب بس از دعا با سرود اشتیاق و نغمه امید ،با دلی سبید خواب رفته است ،روز را به شوق دیدنت شروع می کند . ای تو معنی امید و آرزو ،ای برای انتظار عاشقانه آبرو ،عشق های باک در میان خنده ها و گریه های عاشقان بیش عصمت الهی ات خضوع می کند .
ای بهانه ای برای زیستن ،اشتیاق همچو سبزه بهاره هر طرف دمیده است .جمکران جلوه ای از انتظار و شوق ماست ،بهار جاودان ،بهار آفرین ،ما در انتظار مقدم توییم ،امید آخرین.
ای عزیز دل ،بناه شیعیان ،فروغ جاودان ،سایه بلند نام و یاد تو از سر و سرای عاشقان بیقرار کم مباد ،قامت بلند شوق جز بر آستان بر شکوه انتظار خم مباد.